အလည္လာၾကတဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ား
အားလုံး မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ.... အားလုံးပဲ ဆုံေတြ႕ရတာ
ဝမ္းသာပါတယ္

က်ဳပ္ကိုေကာ မွတ္မိပါရဲ႕လား

Tuesday, December 20, 2011 | Ne Ou

ပူျပင္းတယ္၊
ေျခာက္ေသြ႕တယ္၊
ေလထန္တယ္၊
သစ္ရိပ္ဝါးရိပ္ရွားတယ္၊
သဲထူတယ္၊
ရႊံ႕ေပါတယ္၊
ခင္ဗ်ားရဲ႕ဂုဏ္ပုဒ္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ဘယ္လုိဆက္ေဖာ္ရအုံးမွာလဲ
က်ဳပ္တုိ႕ ႏုိင္ငံမွာ လူအမ်ားမသိခင္ကတည္းက ခင္ဗ်ားဆီမွာ ကုိယ္တုိင္မွာ ကိုယ္တုိင္ယူ ကိုယ္တုိင္ရွင္းရတဲ့ စနစ္တခုရွိတယ္
ပ်ိဳးပင္ေတြနဲ႕ ျပည့္ေနတဲ့ ဝါးစင္တခုေအာက္ က်ဳပ္တုိ႕ ထမင္းစားခဲ့ရတယ္
ဆီတရႊဲရႊဲနဲ႕ အသားနည္းတဲ့ ခပ္ညံ့ညံ့ ဝက္အူေခ်ာင္း၊
ခက္ခက္ခဲခဲ အားနဲ႕ မာန္နဲ႕မွ ဆြဲစားရတဲ့ အမဲရြတ္ေက်ာ္၊
အခ်ိဳမႈန္႕ပေဒသာနဲ႕ သုပ္ထားတဲ့ ထမင္းသုပ္၊
ဘာလာလာ အရသာမေျပာင္းတဲ့ လက္ဖက္ရည္၊
ခင္ဗ်ားမွာ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြက ဒီထက္မက က်န္ေနေသးတယ္။
ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ခင္ဗ်ား ဆုံခဲ့တဲ့ သုံးႏွစ္ဆုိတာ ခုအခ်ိန္ျပန္ၾကည့္ေတာ့လည္း ဘာမွ မၾကာလုိက္သလုိလုိ။
မၾကာမၾကာ ေဟာဒီရင္ဘတ္ႀကီးထဲ ခင္ဗ်ားနဲ႕ ပတ္သက္လုိ႕ ဘာေတြက်န္ခဲ့သလဲ လွမ္းလွမ္းၾကည့္တုိင္း က်ဳပ္မွာေတာ့ ရင္ဘတ္ေဟာင္းေလာင္း အဲ ဗုိက္ကေတာ့ ခုထိ ခင္ဗ်ား ေက်းဇူးနဲ႕ ေဖာင္းေနေလရဲ႕။

ေတာင္စဥ္ေရမရ ေလွ်ာက္ေျပာၾကေၾကးဆုိ က်ဳပ္ ခင္ဗ်ားနဲ႕ ဆုံခဲ့တဲ့သုံးႏွစ္တာအတြင္း
ဘီယာကိုစြဲစြဲမက္မက္ႀကိဳက္တတ္ခဲ့တယ္။
စာအုပ္ေတြ အေတာ္ဖတ္လုိ႕ၿပီးသြားခဲ့တယ္။
ခင္ဗ်ားရွိရာေနရာနဲ႕ မန္းၿမိဳ႕အၾကား ရြာငယ္ဇနပုဒ္ကအစ က်ဳပ္ပါးစပ္ဖ်ားမွာ မွတ္မိခဲ့တယ္။
ဒါေတြအတြက္ က်ဳပ္ ခင္ဗ်ားကို ေက်းဇူးတင္သင့္ပါသလား။

က်ဳပ္က မခန္႕ေလးစား အလြန္လုပ္တတ္တဲ့ ခပ္ဂ်စ္ကန္ကန္ လူ႕ကန္႕လန္႕ တေယာက္သာသာေပါ့။
ခင္ဗ်ားပုိင္ဆုိင္ရာ ၿခံမခတ္တဲ့ ဝင္းႀကီးထဲ က်ဳပ္ေျခလွမ္းေတြ အထပ္ထပ္။
က်ဳပ္က အျပင္ေလကို ရႈရိႈက္ရတာကိုပဲ ႏွစ္သက္ခဲ့တယ္။
ဒါေၾကာင့္မ်ား ခင္ဗ်ား က်ဳပ္ကို မုန္းခဲ့ေလသလား။
ခင္ဗ်ားနဲ႕ ခင္ခဲ့သမွ် ကာလပတ္လုံး က်ဳပ္ကို အက်ီၤအျဖဴလည္ကတုံးနဲ႕ ပုဆုိးေဂါက္ဂက္ဝတ္တဲ့ ေယာက္်ားတသုိက္အျပင္ အက်ီၤရင္ဖုံး၊ခ်ိတ္ထမီ၊ ဆံထုံးနဲ႕ မမေတြကလည္း မ်က္မုန္းက်ိဳးၾကသတဲ့။

ရတာမလုိ၊ လုိတာမရလား
ဘာမွကို မရခဲ့တာလား၊ ဘာမွကို မလုိခဲ့တာလား၊
က်ဳပ္နဲ႕ ခင္ဗ်ားက ဒီတေနရာမွာေတာ့ ဆန္႕က်င္ဘက္လုံးလုံးျဖစ္ခဲ့တာပဲ။
ခင္ဗ်ားအတြက္ အခ်စ္ဆုိတာ အေရးမပါေပမယ့္ က်ဳပ္အတြက္ေတာ့ ဘဝတခုလုံး ပ်က္စီး ဒုကၡေတြကိုပဲ ေသျခင္းတပုဒ္လုိ ညည္းရေတာ့မယ့္ဟန္ ခံစားမိခဲ့ျပန္တာေတာ့ အမွန္ပဲဗ်။
ဒါဆုိ က်ဳပ္မွာ လုိ “အင္” ဆႏၵေတြမ်ား ရွိခဲ့ေလသလား။
ခဏခဏ ေျပာင္းလဲတတ္တဲ့ ကမၻာမွာ မင္းမေျဖခ်င္ဆုံး အရာ ဘာလဲဆုိ အဲဒါပဲဗ်။
က်ဳပ္မွာ ဝမ္းသာျခင္းလည္း ရွိခဲ့တယ္၊ ဝမ္းနည္းျခင္းလည္း ရွိခဲ့တယ္။
ကုိယ့္အနာဂတ္ကုိ ကုိယ္မေရးႏုိင္တာလား ဘာလားေတာ့ မသိဘူး။
မၾကာခင္ အခ်ိန္အတြင္းမွာ ဘာဘာညာညာ ေၾကညာဖုိ႕ က်ဳပ္ေတာ့ ခုထိ မရဲေသး။
ေဟာဒီေသြးသားေတြနဲ႕ အိမ္ေလးတလုံး တည္ေဆာက္ဖုိ႕ အေရးဟာ ခုထိေတာ့ က်ဳပ္နဲ႕ ေဝးေနဆဲပဲ။
လာခ်င္သူေကာ တကယ္စစ္မွန္လား
ေခၚခ်င္တဲ့သူကေကာ တကယ္လာမွာလား
ေမးခြန္းေတြကလည္း က်ဳပ္ေခါင္းကို ရႈပ္ခက္
ရင္ဘတ္နဲ႕ဦးေႏွာက္ေတာင္ တသားတည္း မက်ခဲ့တာဗ်ာ။

ေတြ႕ဆုံ ႀကံဳကြဲေတြေရာ၊ ေတြ႕ဆုံ ႀကံဳခြဲေတြေကာ ခင္ဗ်ားနဲ႕ ဆုံတုန္း သုံးႏွစ္ကာလအတြင္းမွာ က်ဳပ္ဆုံခဲ့ဖူးၿပီ။ ခု ကၽြန္ေတာ့္မွာေကာ ခင္ဗ်ားကို ျပန္ေပးစရာ ဘာမ်ားရွိသလဲ။
က်ဳပ္မွာ ခပ္ခ်ာခ်ာ မသုံးရေသးတဲ့ ဦးေႏွာက္တလုံး၊
အေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ မေတာက္ပေတာ့တဲ့ ရင္ဘတ္တစုံ၊
ခပ္ပါးပါးအိပ္ကပ္ က်ဳပ္ကေတာ့ ဘာမွ ျပန္ေထာက္ပံ့ႏုိင္မွာ မဟုတ္သလုိပဲ။
က်ဳပ္မွာ ဇနီးလည္း တြဲစရာမပါ၊ သားသမီးလည္း ရင္ထဲပါမလာေသးေပမယ့္ က်ဳပ္ဒုကၡက မေသးလွေသး။

ဒါေပမယ့္ ဘာေတြပဲေျပာေျပာ အေတြးေတြရစ္ဝုိင္း
က်ဳပ္အတြက္ လြတ္လပ္သေယာင္ေယာက္ ခံစားခ်က္ေတြကို ျပန္လုိခ်င္တုိင္း
ခင္ဗ်ားနဲ႕ ဆုံခဲ့တဲ့ ေန႕ရက္ေတြကို ျပန္ေတြးမိတုန္းပဲ။
က်ဳပ္မရွိေတာ့တဲ့ ေန႕ရက္ေတြမွာ ဘယ္လုိရွိပါေလစ။
ခင္ဗ်ားကေတာ့ က်ဳပ္ထက္ငယ္ရြယ္ႏုပ်ိဳျမစ္တဲ့ ကေလးေတြနဲ႕ ခင္ဗ်ားဘဝကို ဆက္သြားေနအုံးမွာပါပဲ။
ေနာက္ဆုံးနဲ႕ က်ဳပ္ခြဲခြာၿပီးကတည္းက က်ဳပ္ ခင္ဗ်ားဆီကို တခါေတာင္ ေျခဦးမလွည့္ခဲ့။
က်ဳပ္ စိမ္းကားတာလည္း မဟုတ္ဘူး။
မာနႀကီးတာလည္း မဟုတ္ဘူး။
စြန္႕ပစ္တာလည္း မဟုတ္ဘူး။
လူ႕ေလာကထဲမွာ က်ဳပ္ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ေပၚေပၚရဲရဲရပ္လုိ႕ ရရုံသာရတဲ့ ဘဝ၊ က်ဳပ္ ေျခေထာက္ထက္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ ေျပးလႊားေပ်ာ္ပါးႏုိင္ေတာ့မွ ခင္ဗ်ားဆီ အလည္တေခါက္ေရာက္လာခဲ့မယ္။
ဘာပဲေျပာေျပာ ခုထိ က်ဳပ္ကို ထမင္းေကၽြးထားတဲ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ဘြဲ႕လက္မွတ္ကို ေက်းဇူးတင္တယ္။

ၿမိဳ႕ျပင္မွာရွိတယ္ ဆုိေပမယ့္
ဖုန္ထူတယ္ ဆုိေပမယ့္
ေနပူတယ္ ဆုိေပမယ့္
က်ဳပ္ဘဝရဲ႕ ပုံရိပ္ေတြၾကား ခင္ဗ်ားက ရွင္သန္ေနဆဲပါပဲလားဗ်ာ………

ေနဦး
(၂၀၁၁ ေအာက္တုိဘာ ၁၉၊ ညေန ၄း၃၉)

(ေက်ာင္းအေၾကာင္း (All About School) e-book မွ)

Tags: |

ႏႈတ္ဆက္တယ္ဆုိတာ ခြဲခြာဖုိ႕မွ မဟုတ္တာ

Saturday, September 17, 2011 | Ne Ou

ဒီလမ္းအခ်ိဳးမွာပဲ က်ဳပ္တုိ႕ ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြာခဲ့ၾကဖူးတယ္။ လမ္းတဖက္ကိုအေရာက္ က်ဳပ္ကလွည့္ၾကည့္ေတာ့ တုိက္တုိက္ဆုိင္ဆုိင္ပဲ ခင္ဗ်ားကလည္း လွည့္အၾကည့္ ခင္ဗ်ားက်ဳပ္ကို လက္မ်ားေတာင္ ေဝွ႕ရမ္းႏႈတ္ဆက္သြားခဲ့ေသးတယ္။

သူလုိကုိယ္လုိ သာမာန္ ညေနခင္းတခုမွာ ျမစ္တခုလုိ အဆက္မျပတ္စီးေနတဲ့ ကားေတြ လူေတြက က်ဳပ္တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ၾကား ျခားသြားခဲ့ၿပီ။ က်ဳပ္တုိ႕ႏွစ္ေယာက္ၾကားျခားသြားတဲ့ ဒီျမစ္ႀကီးက ဘဝမွာ ေက်ာ္လြန္ႏုိင္ဖုိ႕ မျဖစ္ႏုိင္တဲ့ ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြာမႈတခုျဖစ္လာလိမ့္မယ္လုိ႕ ဘယ္သိခဲ့မွာလဲ။

က်ဳပ္တုိ႕ ထပ္ဆုံဖုိ႕ အခြင့္မရွိခဲ့ဘူး ေနာက္ၿပီး တစ္ႏွစ္ၾကာေတာ့ ေသျခင္းတရားကို ခင္ဗ်ား မ်က္ေမွာက္ျပဳသြားရွာၿပီ။

အတိတ္ကို ျပန္တူးေဖာ္ရင္း ျပန္ၾကည့္လုိက္ေတာ့ မွားေနသလုိလုိ က်ဳပ္ခံစားရတယ္။ အေသးအဖြဲ ႏႈတ္ဆက္ခဲ့တာေလးက ျပန္မေတြ႕ႏုိင္ေတာ့တဲ့ ခြဲခြာမႈႀကီးတခုကို ျဖစ္ေစခဲ့ၿပီ။

ဒီအေၾကာင္း နားလည္ႏုိင္ဖုိ႕ မေန႕ညက ညစာစားအၿပီး ပေလတုိႏႈတ္က အံခဲ့တဲ့ သူ႕ရဲ႕ ေနာက္ဆုံး ဆုိစကားကို ျပန္ဖတ္မိတယ္။ ခႏၶာႀကီး ေသဆုံးသြားတဲ့အခါ ဝိဥာဥ္က လြတ္လပ္သြားတယ္တဲ့။

ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြာျခင္းလား၊ မွားယြင္းေနတဲ့ နားလည္မႈလား အမွန္တရားက ဘယ္မွာလဲဆုိတာ က်ဳပ္မသိေတာ့ဘူး။

အကယ္လုိ႕ ဝိဥာဥ္ကသာ ေသဆုံးမသြားခဲ့ဘူးဆုိရင္ က်ဳပ္တုိ႕ ႏႈတ္ဆက္စကားဆုိစရာ မလုိေတာ့ဘူးမလား။

ႏႈတ္ဆက္တယ္ဆုိတာကိုယ္က ခြဲခြာမသြားဖုိ႕ ျငင္းဆန္ေနၾကတာေလ။ ႏႈတ္ဆက္တယ္ဆုိတာ ဒီေန႕ေတာ့ ငါတုိ႕ ခြဲခြာၾကမယ္ မနက္ျဖန္ က်ဳပ္တုိ႕ ျပန္ေတြ႕ၾကမယ္ဆုိတဲ့ သေဘာမဟုတ္လား။ ဘာမွမၾကာတဲ့ဒီဘဝမွာ ေသရအုံးမယ္ဆုိတာ သိတဲ့အတြက္ပဲ အၿပီးသတ္ႏႈတ္ဆက္ျခင္းဆုိတာကုိ ဖန္တီးခဲ့ၾကတာမလား။

ေဒလီယာ တခ်ိန္ခ်ိန္မွာေတာ့ က်ဳပ္တုိ႕ ျပန္ေတြ႕ၾကမယ္ေလ။ ဘယ္ျမစ္ကမ္းေဘးမွာ က်ဳပ္တုိ႕ ဆုံၾကမလဲ။ ဒါ မေရရာတဲ့ စကားေတြမွန္းသိပါရဲ႕။  ဒါေပမယ့္ ခင္ဗ်ားနဲ႕ က်ဳပ္က ေဘာ္ဂတ္နဲ႕ ေဒလီယာျဖစ္ခဲ့ေလေတာ့ ေဟာဒီေျမမ်က္ႏွာျပင္ေပၚက ေပ်ာက္ဆုံးသြားတဲ့ ၿမိဳ႕မွာဆုံေတြ႕ခြင့္ရဖုိ႕ အၿမဲေတာင္းဆုိေနၾကမယ္ေလ ေဒလီယာ။


ေနဦး
(၂၀၁၁ စက္တင္ဘာ ၁၇)

(Jorge Luis Borges ရဲ႕ Delia Elana San Marco ကို ဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္ၿပီး မူရင္းရသကုိ ေပၚလြင္ေအာင္ မဖန္တီးႏုိင္ပါက ဘာသာျပန္သူ ကၽြႏု္ပ္၏ ညံ့ဖ်င္းမႈေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါသည္။)




Tags: , |

အိပ္မက္ ၁၀၄ (Dream 104 by Naguib Mahfouz)

| Ne Ou

 အတိတ္ပုံရိပ္ေတြထဲ ေလွ်ာက္သြားေနေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အဘာဆီယာၿမိဳ႕ေလးမွာ ကြယ္လြန္သြားၿပီျဖစ္တဲ့ မ်က္ဝန္းအမ်ိဳးသမီး(Lady Eye)အေၾကာင္း ျပန္ေတြးရင္း။ ခ်က္ခ်င္းပဲ မ်က္ဝန္းကို ဖုန္းေခၚၿပီး ေရပန္းနားမွာ ေတြ႕ဖုိ႕ ခ်ိန္းလုိက္တယ္။ ခံစားခ်က္အျပည့္နဲ႕ ႏွလုံးသားကသူမကို ဆီးႀကိဳခဲ့။


အေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ဆုံးေန႕ေတြတုန္းကလုိ ဖီရွာဝီ ကေဖးဆုိင္ထဲမွာ ဒီညေနကို အခ်ိန္ျဖဳန္းၾကဖုိ႕ အႀကံေပးခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕နဲ႕ ရင္းႏွီးေနတဲ့ေနရာကို ေရာက္ေတာ့ ေသဆုံးသြားၿပီးျဖစ္တဲ့ မ်က္မျမင္စာအုပ္ေရာင္းသူက ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ အနားကို လာၿပီး ေႏြးေႏြးေထြးေထြး ႏႈတ္ဆက္ေလရဲ႕။ ေနာက္ အၾကာႀကီးခြဲခြာသြားတဲ့ ခ်စ္လွစြာေသာ မ်က္ဝန္းကို သူအျပစ္တင္ပါေတာ့တယ္။

သူမကဆုိတယ္ ဟုိးအေဝးတေနရာကို ေရာက္ေနေစခဲ့တာ ေသျခင္းတရားေၾကာင့္ပါတဲ့။ ဒါေပမယ့္ သူကေတာ့ အဲဒီအေၾကာင္းျပခ်က္ကို ခ်က္ျခင္းျငင္းပယ္လုိက္ပါေလေရာ။ သူကေျပာတယ္ ခ်စ္သူေတြၾကားမွာ ေသျခင္းတရားဆုိတာ ဘယ္ေတာ့မွ ဝင္လာႏုိင္မွာ မဟုတ္ဘူးတဲ့။


ေနဦး
(၂၀၁၁ စက္တင္ဘာ ၁၇)

(အီဂ်စ္ စာေရးဆရာ နာဂြတ္မားဖုဇ္၏ အိပ္မက္မ်ားေပါင္းခ်ဳပ္မွ အိပ္မက္ ၁၀၄ ကို ျပန္လည္ႀကိဳးစားဘာသာျပန္ထားျခင္းျဖစ္ၿပီး မူရင္းစာေရးသူ၏ တင္ျပလုိသည့္ တန္ဖုိးမ်ား ဆုံးရႈံးသြားခဲ့ပါက ကၽြန္ေတာ္၏ ညံ့ဖ်င္းမႈ သက္သက္ေၾကာင့္သာ ျဖစ္ပါသည္)

Tags: , |

နန္းက်ဘုရင္

Friday, August 05, 2011 | Ne Ou

စကားေတြလည္း အဆန္းေတြျဖစ္လုိ႕
အမ်ားအျမင္မွာလည္း မခ်ိဳ
ငါ့ဘဝမွာ ခါးသက္သက္ခံစားခ်က္ေတြကို ၿမိဳခ်
ငါ နန္းက်တဲ့ဘုရင္ပါ......

ျမန္းမၾကြရဲခ်င္ေတာ့ပါဘူးေလ
နန္းက်တဲ့ဘုရင္မို႕
စန္းမထေတာ့ထင္.....

မင္းခစား ကမ္းနားသစ္ပင္ဆုိၾကေပမယ့္
ငါသခင္ ဆုိေတာ့လည္း
ၿငိဳျငင္ဆုတ္ေတြး ေဝးခဲ့ၾကေတာ့
အရင္ကငါ အခုလက္ရွိငါ
ဘယ္မုခ္ကပဲ ထုတ္ထုတ္
ငါ့သရုပ္ကေတာ့ ..............

စစ္မႏုိင္ခဲ့တာ မဟုတ္ဘူး
စစ္မၿပိဳင္ခဲ့တာပါ
ေသေပ်ာက္ပ်က္စီး ဒုကၡသံေတြ တညီးညီးၾကားေနရမယ့္ အစား
ငါပဲ ဒီပလႅင္က ဆင္း
ေရွ႕ေလွ်ာက္ရမယ့္ခရီးဆုိတာ
ဆူးခင္းထားတဲ့လမ္းဆုိလည္း
ငါ့ဖဝါးထက္ ေသြးစက္ေတြ
က်လုိက က်ေစ........



ေနဦး

Tags: |

မိုးရြာရျခင္း အေၾကာင္းရင္း

Thursday, July 28, 2011 | Ne Ou

ကမူးရႈးထုိးနဲ႕ ႏုိးသာႏုိးလာရ
ဒီေနမွာ ကၽြန္ေတာ္အသားမက်ေသး
အျပင္မွာ အာရုဏ္ထြန္းၿပီဆုိေပမယ့္
ကၽြန္ေတာ့္နာရီက ည ၁၂ကိုစြန္းရုံပဲ စြန္းေသးတယ္။

အိပ္ရတာမ်ားလုိ႕လားေတာ့မသိ
ခုအထိ အိပ္ေရးက မဝ တဝ
မ်က္လုံးေထာင့္မွာက မ်က္ေခ်းစေတြနဲ႕........
 
ထုိးထုိးေထာင္ေထာင္ဆံပင္
ဖီးမသခ်င္ေသး
အဆီတဝင္းဝင္းမ်က္ႏွာျပင္
ေရေဆးမျပစ္ခ်င္ေသး
အျပင္မွာ ဘယ္ေလာက္လင္းလင္း
ညနာရီနဲ႕ ဆက္မွိန္းရတာ
ဘယ္ေလာက္အရသာေကာင္းသလဲ။

အဆီတထပ္ အသားတထပ္
ငါ့ဗုိက္ႀကီးလည္း ေလးလံေဖာင္းအဲ့
အစာဝဖုိ႕ ေအာ္ခဲ့တာလည္း
ငါ အေတာ္ပင္ပန္းခဲ့ေပါ့။

ခင္ဗ်ားတုိ႕လိုလူေတြက
ေန႕ဆုိဆုိ ေနထြန္းထြန္း
က်ဳပ္နာရီမေတာ့ ညသန္းေခါင္စြန္းစြန္းပဲရွိေသး
အိပ္ေရးပဲ ဝေအာင္ ဆက္အိပ္
ေအာ္သံေတြေတာ့
အတိတ္မခံႏုိင္ဘူး...................

ေနဦး
(၂၀၁၁ ဇူလုိင္ ၂၈၊ ေန႕လည္ ၂း၃၀)

Tags: |

Subscribe to: Posts (Atom)